Always ;

Πάντα θα έρχεται ξαφνικά.
Με πυροτεχνήματα, ενδοιασμούς και βραδινές αϋπνίες.
Με κόμπους στο στομάχι κι κομμένες αναπνοές.
Πάντα θα σου δίνει τον καλύτερο εαυτό του.

 Όλα όσα χρειάζεσαι ξέροντας ότι δε θα τα ήθελες ποτέ σου.

Πάντα , περνώντας ο καιρός θα σε κάνει να χαμογελάς.
Θα μαζεύεις στιγμές, θα μαζεύεις φιλιά κι αγκαλιές. Κι sms κι διαδρομές κι τραγούδια.
Θα μαζεύεις…
Πάντα. μέχρι να μείνουν τα ασυμμάζευτα.
Πάντα στη μέση της διαδρομής.
Πάντα σε μια απότομη στροφή.
Πάντα τότε κάποιος θα αποφασίσει να ‘καθαρίσει’…

Πάντα κάποιος θα φεύγει από δίπλα σου για να μείνει μέσα σου.

Νιώθεις ό,τι χάνεις?
Νιώθεις ότι χάνομαι?
Νιώθεις όσα χάθηκαν?
Ξέρεις πώς στριμώχνονται όλα αυτά?  Ξέρεις που?
Πώς θα σε τακτοποιήσω στην άκρη? Πού να σε αφήσω?

Πες μου μόνο πώς και πού. Το γιατί δε θέλω να το ξέρω…

Πάντα θα αφήνω ανθρώπους συμμαζεμένους σε γωνιές μέσα μου.
θα τους φυλάω. 

Θα τους θυμάμαι. 

Θα τους ξεσκονίζω που κι που κι θα λέω ιστορίες για αυτούς.

 Για εσένα.
Θα σχεδιάζω κύκλους μικρούς που κλείνουν απότομα κι στριφογυρίζουν.
Κι έπειτα πάλι από την αρχή….

Πάντα θα φεύγει ξαφνικά. Όπως ακριβώς ήρθε.